Het ras met een forse bouw. In Nederland zijn de Montbéliardes (na de Holsteins) het ras met de meeste melkproductie. Met hum forse bouw en rode kleur zijn ze een parel in de wei. Hoe hebben we ervoor gezorgd dat deze koeien zo goed presteren?
Geschiedenis Montbéliarde koe
Deze Franse naam komt uit een dropje Montbéliard, in Jura. De boeren in Frankrijk en Zwitserland hadden een wens om een nieuw ras te ontwikkelen. De visie was een koe met veerkracht en een goede productie.
In de Wereldtentoonstelling in Parijs werd dit ras gepresenteerd. En de Montbéliard kreeg universele goedkeuring en erkenning in 1889.
Dit fokprogramma lukte zo goed, en de mensen waren zo tevreden dat het ras in 1910 geëxporteerd werden naar Algerije. Daar kwamen ze erachter dat de Montbéliarde zich goed kan aanpassen aan hun omgeving. Later, na de 1e wereldoorlog, ook nog naar Kameroen en Marokko geëxporteerd.
Inmiddels bestaat het ras uit 2 miljoen dieren wereldwijd, waarvan 685.000 koeien bedoeld zijn voor de melkveehouderij.
Uiterlijk van de Montbéliarde
De robuuste bouw is goed voor de vleeswinning. Met hun rood-witte kleuren vallen ze erg op in de weilanden. Hun staarten hebben een zogenoemde “kwast” (pelsborstel) aan het einde, meer als andere koeienrassen.
Het dier is erg vruchtbaar en heeft een kortere tussenkalftijd. Dit is de tijd dat de koe niet zwanger is, en eventueel waar nodig kan herstellen van de recente geboorte. Ze geven na de geboorte nog 306 dagen melk.
Deze koe is erg te vergelijken met de Holstein Friesian (HF), maar heeft dan een stuk meer spieren. Daarnaast is hun longcapaciteit erg groot, en kunnen veel voedsel in één keer doorslikken. Tijdens het fokken is er meer gelet op de weerbaarheid van het ras (in tegenstelling tot de HF), dat maakt deze koe zo bijzonder. Ze staan op nummer 2 van de meeste melkproductie, na de zuivere HF, maar zijn fysiek wel een stuk beter gebouwd.
De Montbéliarde wordt gemiddeld 1,5m hoog. Een koe kan wel 650 kilo wegen, en de stier kan een ton aantikken.
Dit ras heeft ook nog is goede benen. Het beenwerk is redelijk grof, maar wel hard en droog. Dat is erg gunstig
Vlees- en melkproductie Montbéliarde
Het vrouwtje van het Montbeliard-ras geeft wel 7500-9000 liter melk per jaar! Een hoog gehalte eiwitten, en een stabiel vetgehalte: dit zijn ideale waarden voor het koken van premiumkazen zoals de Comté, de Morbier of de Mont D’or.
Door hun gespierde, forse bouw zijn ze ook heel goed voor de vlees winning. Je kunt merken dat ze zelfs het ruwste voedsel kunnen verteren. Het vlees is vetarm, eiwitrijk en erg sappig.
